مته مارپیچی یک ابزار برشی است که برای حفاری غیر گردشی در خاک، شن و سازندهای سنگی استفاده می‌شود. بر اساس ویژگی‌های سازند، می‌توان آن را به انواع یک-تک سر-مارپیچ، دو{4}}تک سر-مارپیچ و-دو سر دو- مارپیچی تقسیم کرد. ساختار آن به مارپیچ های مستقیم و مارپیچ های مخروطی تقسیم می شود، با تنظیمات گام برای انطباق با شرایط کاری مختلف. بر اساس کاربرد، به مته‌های خاک و مته‌های سنگی تقسیم می‌شود: اولی از دندان‌های آلیاژی مقاوم{10}}بیل‌دار{10}}به{11}}مناسب برای سازندهای شل استفاده می‌کند. دومی مجهز به دندانه‌های برش تنگستن{12}}کاربید کبالت است که برای سنگ بستر فرسوده و منجمد دائمی استفاده می‌شود. تیغه‌های مته از فولاد ریخته‌گری شده ساخته شده‌اند، در حالی که میله مته و فلنج اتصال از فولاد کربن بالا{14} ساخته شده‌اند.
فن آوری مته مارپیچ به طور مداوم با نیازهای مهندسی تکامل یافته است. روش‌های اولیه از ساختارهای مارپیچی مستقیم یا مخروطی برای بهینه‌سازی حذف تراشه متمایز استفاده می‌کردند. بعداً، طرح‌های مارپیچی دو سر-تک سر-به‌تدریج برای بهبود تعادل استرس معرفی شدند. ابزارهای حفاری تخصصی برای دکل‌های حفاری دوار از طریق اشکال مختلف نوک (هلو-شکل، مارپیچ و غیره) با سازندهای نرم و سخت سازگار می‌شوند و از دندان‌های برش قابل تعویض و طرح‌های تخلیه سرباره یک‌طرفه برای بهبود راندمان نگهداری استفاده می‌کنند. استاندارد کردن پارامترهای زاویه میله مته و زاویه مارپیچ، سازگاری مهندسی را بیشتر افزایش می دهد.
